Voor Email naar de website klik hier

              

 

FEEST  VAN  DE  HEILIGEN  FILIPPUS EN JACOBUS, APOSTELEN.

Dit feest wordt gevierd op 3 mei.  

Filippus was afkomstig van Betsaida, de geboorteplaats van Petrus en diens broer Andreas. Hij was een van de eerste leerlingen van Christus. Bij de afscheidsrede van Jezus in de zaal van het Laatste Avondmaal vroeg Filippus op kinderlijke wijze: “Heer laat ons Uw Vader eens zien, dan zijn wij tevreden, dan is het genoeg”, aldus het Johannesevangelie. Er is verder weinig bekend over zijn  leven en dood. Wel zou hij de marteldood zijn gestorven en zijn relieken worden bewaard in de Kerk van de Apostelen te Rome.

Jacobus de Jongere of de Mindere was een neef van Jezus. Zijn moeder , Maria van Klopas, was een van de drie bekende Maria’s. Zij volgde haar Meester en stond onder het kruis met de moeder van Jezus en Maria Magdalena.

Jacobus geloofde aanvankelijk niet zo vast in de Heer. Hij verwachtte een aards Messiasrijk, zoals de gangbare mening onder de joden was. Evenals Tomas zal Jezus hem voor ongeloof behoed hebben, waardoor hij tot de zelfde vurigheid als zijn moeder gekomen is.

Jacobus was de eerste bisschop van Jeruzalem. Hij schreef brieven over de bekoringen ven het leven, het geloof dat door de werken vruchtbaar en levend moet zijn, de hebzucht, de rijkdom en het geduld. Veelzeggend is zijn aansporing tot gebed. Ook zijn relieken rusten in de Kerk van de Twaalf Apostelen te Rome. 

 

De "IJSHEILIGEN" (voor een aantal gegevens is als bron gebruikt: www.heiligen.net

Dat is de naam voor een aantal katholieke heiligen, van wie de naamdagen vallen in de periode van 11 tot en met 14 mei.

Volgens de volksweerkunde zijn dit de laatste dagen in het (voor)jaar waarop nog nachtvorst op kan treden. Een slordige interpretatie van deze volkswijsheid heeft geleid tot het misverstand dat er met IJsheiligen een verhoogde kans op nachtvorst zou zijn.

Tot de ijsheiligen worden gerekend:   

Martmertus (11 mei)

Omdat hij van de overtuiging was, dat goed voorbeeld ook goed gevolgd moest worden, voerde hij de zogeheten 'kruisdagen' in: drie boetedagen voorafgaand aan het feest van 's Heren Hemelvaart. De gelovigen hielden dan bedevaartprocessies, waarbij allerlei litanieën werden gebeden: o.a. de grote litanie met aanroepingen als:
'van bliksem en noodweer: verlos ons, Heer!
'van de gesel der aardbeving: verlos ons, Heer!
'van pest, hongersnood en oorlog: verlos ons, Heer!...
enz.

Het gebruik van de kruisdagen verspreidde zich vanuit het bisdom over geheel Frankenland, Spanje en Italië; en werd tenslotte in de 10e of 11e eeuw officieel ingevoerd voor de gehele wereldkerk.

Mamertus stierf uiteindelijk waarschijnlijk in 477

 

Pancratius (12 mei) Hij onderging de marteldood tijdens de vervolgingen onder keizer Diocletianus. Hij zou op dat moment pas veertien jaar gweest zijn. De plaats van zijn terechtstelling lag in het oude Rome aan de Via Aurelia.

Vanaf de vijfde eeuw is de heilige Pancratius reeds terug te vinden op de romeinse heiligenkalender. Op de plek van zijn terechtstelling, de Gianicolo in Rome, liet paus Symmachus († 514; feest 19 juli) later een kerk bouwen die aan hem was toegewijd: de San Pancrazio.

Sindsdien had in die kerk op de zondag na pasen een aparte plechtigheid plaats. Met pasen waren de nieuwe dopelingen gehuld in een wit gewaad. Dit droegen ze in de kerk de hele week na Pasen. Zondag na Pasen was de laatste keer dat die witte groep zo duidelijk vooraan in de kerk zat. Vandaar dat die zondag van oudsher 'Beloken Pasen' (= 'blanke of witte Pasen') wordt genoemd. De plechtigheid dat de pasgedoopten hun witte gewaden voor het laatst droegen en daarna aflegden, werd gehouden in de kerk van San Pancrazio. Waarschijnlijk was dat, omdat wit wordt beschouwd als de kleur van de onschuld, en Sint Pancratius met zijn veertien jaar als toonbeeld van moedige onschuld werd vereerd.

 

Servatius van Maastricht (13 mei)

Volgens de overlevering was hij de tiende bisschop van Tongeren. Omdat hij de bisschopszetel overbracht naar Maastricht, staat hij te boek als de eerste bisschop van die stad.

Er is een oude overlevering, die hardnekkig volhoudt, dat hij uit het oosten kwam, uit Armenië of zelfs Palestina. Een middeleeuwse legende weet van hem te vertellen, dat zijn moedertaal hebreeuws was.

Geschiedkundig onderzoek toont aan, dat Servatius waarschijnlijk uit het zuiden van Gallië (= het huidige Frankrijk) afkomstig was. We komen hem in 343 tegen op het concilie van Sardica (= de huidige hoofdstad van Bulgarije Sofia).

Daarnaast nam Servatius deel aan het concilie van Keulen in 346. Op last van tegenkeizer Magnentius (350-353) werd hij tegen 353 als legaat naar keizer Constantius II (337-361) gezonden. Tenslotte horen we van hem op het concilie van Rimini in 359.

Intussen had hij ook nog als gastheer gefunctioneerd voor de grote bisschop van Alexandrië, Athanasius, toen deze door toedoen van de ketterse Arianen naar het koude noorden was verbannen. In zijn geschiedenis van de Franken horen hoe hij naar Petrus' graf pelgrimeert om de grote apostel te vragen dat zijn bisschopsstad Tongeren zal worden gespaard voor de invallen van Hunnen. Zijn gebed wordt niet verhoord. Daarop verplaatste hij voor zijn dood de bisschopszetel naar Maastricht. Daar stierf hij. Zijn relieken worden bewaard in de beroemde 'noodkist', een schrijn uit de 12de eeuw. Tegenwoordig vindt een zevenjaarlijkse Heiligdomsvaart plaats (2004, 2011). Bekend is de Servatiusfontein in Maastricht, en de naar hem genoemde bron langs de weg naar Neercanne, even buiten de stad.

 

Bonifatius van Tarsus (14 mei)

·  Toen Bonifatius daar zag aan welk een folteringen de martelaren werden onderworpen en hoeveel moed zij daarbij aan de dag legden, begon hij te roepen dat hij ook christen was. Dat kwam hem prompt op dezelfde martelingen te staan. Hij stierf op 14 mei 307. Zijn bedienden kochten het lijk van hun heer op voor vijfhonderd goudstukken en keerden ermee naar Rome terug.

 

HEMELVAART.

In de periode tussen Pasen en Pinksteren valt nog een groot feest, namelijk het Feest van de Hemelvaart van Jezus. Dat feest wordt gevierd op veertigste dag na Pasen en valt dus altijd op een donderdag.

De hemelvaart van Jezus is naar menselijke begrippen maar moeilijk te bevatten. We weten niet zo goed raad met een hemel in de wolken en met Jezus’ opgaan daar naar toe. Om dit feest te begrijpen, moeten we bedenken, dat de bijbel veel in beelden spreekt, zeker als er woorden  tekort schieten om de diepere dingen van het leven over te brengen. De richting naar boven werd gekozen, omdat de hemelkoepel, met zijn licht en openheid, een prachtig symbool is voor de plaats van God. Maar de Vader, naar wie Jezus terugkeerde, is niet aan plaats gebonden.

Wat betekent “Hemelvaart van Jezus” voor ons?

Hij is voor ons mensen “uit de hemel nedergedaald en opgestegen ten hemel” zo bidden of zingen wij in onze geloofsbelijdenis. Afgedaald en opgestegen voor ons!!

Hemelvaart lijkt een afscheidsfeest, maar is juist de belofte van intense nabijheid.

Hemelvaart valt dit jaar op 10 mei.

 

VAT - OE - FIETS.  

Traditioneel vindt op Hemelvaartdag de bijzondere activiteit Vat-oe-fiets plaats. Een fiets- en wandelgebeuren voor jong en oud met het doel geld bij elkaar te brengen voor Veghelse missionarissen in de ruimste zin van het woord. De organisatoren hebben opnieuw prachtige routes uitgedokterd in de omgeving van Veghel met allerlei nevenactiviteiten op diverse plaatsen.

Laten we hopen, dat het weer op die dag ook weer mee zal werken net als vorig jaar, dan belooft het voor velen weer een mooie happening te worden.

 

HOOGFEEST  VAN  PINKSTEREN 20 en 21 mei

Vijftig dagen na Pasen is het Pinksteren.

Pinksteren komt van het Griekse woord Pentekoste, dat vijftig betekent. Voor de oosterse mensen is dat getal het symbool van volheid, van overvloed.

Pinksteren is een hoogtepunt in het liturgisch jaar: de afronding van de vijftig paasdagen.

Het is ook het beginpunt van de tijd van de kerk.

Pinksteren is ook een van de oudste feesten van de kerk.

Gevierd wordt de overvloedige uitstorting van de Heilige Geest die door Jezus beloofd was. De Geest kwam bij gelegenheid van het joodse pinksterfeest in Jeruzalem, de Sjavoeot.

Vijftig dagen na de dood van Jezus worden de eerste vruchten geoogst: bange apostelen worden begeesterde, vrijmoedige getuigen en alle volkeren horen hen in hun eigen taal spreken van Gods grote daden.

Nog steeds viert de kerk ieder jaar opnieuw op de vijftigste dag na Pasen de voltooiing en bevestiging van Jezus’ verrijzenis, Zijn verheerlijking bij de Vader en Zijn voortdurende tegenwoordigheid door het werken van de Heilige Geest.

Na het Pinksterfeest wordt de paaskaars gedoofd.

Deze wordt nog slechts  aangestoken bij liturgische vieringen, waarin op een bijzondere manier de verrezen Heer in het vizier komt:bij dopen en uitvaarten.

De liturgische kleur met Pinksteren is rood.

Na het Pinksterfeest begint in de liturgie de tijd door het jaar, waarmee was gestopt op Aswoensdag.

 

 

WEEK  NEDERLANDSE  MISSIONARISSE 13-20 mei

De week vóór Pinksteren is traditiegetrouw de Week Nederlandse

Missionarissen. Deze biedt steun aan mensen in de zuidelijke landen, die kampen met armoede, geweld, onderdrukking of rechteloosheid. Daarvoor worden missionaire ontwikkelingswerkers uitgezonden en het werk van Nederlandse missionarissen ondersteund. Steun het werk van deze missionaire werkers met uw gift via de collecte met Pinksteren of via IBAN: NL30 RABO 0171 2111 11 ten name van Week Nederlandse Missionarissen Den Haag.

 

 

DE TIJD DOOR HET JAAR.

In het liturgisch jaar volgt nu een nieuwe serie zondagen genoemd "de tijd door het jaar". Het is een lange tijd van rustig bezinnen op de groei van God's Rijk op aarde. Deze periode duurt van na Pinksteren tot aan de Advent. Dus ruim een half jaar. De liturgische kleur is groen, de kleur van de hoop.

Deze tijd begint met drie mysteries te gedenken, die in de Paastijd wel gevierd zijn, maar toen niet helemaal tot hun recht kwamen.

Het zijn de feesten van

·       Heilige Drie-Eenheid,

·       Sacramentsdag en het H.Hart van Jezus.

·       H.Hart van Jezus

 

 

HEILIGE  DRIE-EENHEID.

Op de eerste zondag na Pinksteren wordt het mysterie gevierd, dat in Jezus’ heilswerk ontvouwd is, te weten: het geheim van de Drie-ene-God: de Vader, die zond; de Zoon, die gezonden werd; de Geest, die zij beiden geven.

Genoemd: Drievuldigheidszondag.

 

 

SACRAMENTSDAG

Op de zondag daarna ( 3 juni ) vieren we in de Nederlandse kerkprovincie een aspect van Witte Donderdag.

Jezus heeft tijdens het Laatste Avondmaal gezegd: “Doe dit tot Mijn gedachtenis”. Sindsdien komen we bijeen om eucharistie te vieren. Aanzittend aan Zijn tafel en etend van Zijn brood, delen wij in Zijn leven, dood en verrijzenis. Zo is Jezus voor ons Lichaam en Bloed voor onderweg. Zijn aanwezigheid onder ons wordt in die tekenen apart gevierd op het feest van Sacramentsdag.  

 

HEILIG HART VAN JEZUS.

Op de vrijdag, acht dagen later, wordt het geheim van Goede Vrijdag nog eenmaal herdacht: het gewonde hart. Dit is tegelijk een verrijzenisgeheim. In onze Parochie wordt aan dit feest bijzondere aandacht besteed in de H.Hartparochie op zondag 10 juni om 10.00 uur. Na de eucharistieviering vindt aldaar de H.Harthulde plaats.

In de H.Hartkerk bestaat trouwens de gewoonte om iedere eerste vrijdag van de maand dit feest te gedenken in de eucharistieviering van 19.00 uur.