Kerk Erp geschiedenis
Start Omhoog

 

Voor Email naar de website klik hier

 

 


Deze kerk heeft als patroonheilige de H. Servatius. Servatius was één van de eerste geloofsverkondigers in de zuidelijke Nederlanden. (± 350)

In het midden van de vorige eeuw was de omvang van de zelfstandige parochie H. Servatius gelijk aan de gemeente Erp. Later zijn hieruit Boerdonk (1870) en 

Keldonk (1912) als zelfstandige parochie voortgekomen.

 

De kerk van Erp is gebouwd in 1844 op de plaats van de tijdens de protestantse overheersing  totaal in verval geraakte oude kerk. 

Vanaf 1798 kregen de katholieken, na een protestantse overheersing vanaf 1581, daar waar zij de meerderheid van de bevolking vormden de mogelijkheid tot teruggave 

van de oude dorpskerken, die vanaf de zestiende eeuw in handen van de calvinisten waren gekomen.

In 1824 bepaalde koning Willem I dat er geen nieuwe kerken gebouwd mochten worden zonder voorafgaande koninklijke goedkeuring. De uitvoering hiervan werd
opgedragen aan de ministers van Binnenlandse zaken, Openbare werken en Waterstaat. Ingenieurs van de Waterstaat maakten meestal de plannen en hielden 

het toezicht. Vandaar het predikaat "Waterstaatskerk".

Architect A. van Veggel, ambtenaar van Rijkswaterstaat, heeft op zeer verantwoorde wijze een hallenkerk ontworpen in neo-klassieke stijl.

Het uiterlijk van de kerk was sober. In 1885 werden de gietijzeren ramen vervangen door glas-in-loodramen in een natuurstenen omlijsting.

Na een blikseminslag in de toren in 1895, ontwierp architect Pierre Cuypers de speelse torenpartij die nu nog de toren siert.

Het interieur van de kerk is een verademing. Het schip van de kerk met de zijbeuken is in 1991 volledig teruggebracht naar de toestand van 1844.

De krijtwitte wanden, kolommen en gewelven vormen een prachtige achtergrond voor het meubilair zoals preekstoel, biechtstoelen, Mariatroon, kruiswegstaties, 

doopkapel, kruisbeeld, gietijzeren hekken, de talrijke beelden en de koperen luchters. Boven de ingang prijkt het monumentale Vollebregt-orgel.

In 1895 is, naar een ontwerp van Pierre Cuypers, het barokke hoofdaltaar vervangen door een neo-gothische conceptie, omvattend een prachtige mozaiekvloer, rijk aan 

symboliek, drie altaren met bijbelse taferelen en een twaalftal beelden op de galerij. 

Dit alles schitterend gepolychromeerd. In het midden van deze eeuw werd dit alles in een grijze kleur overgeschilderd. Tijdens een restauratie in 1 991 werd, dankzij vele 

vrijwilligers, het werk van architect Cuypers in de oorspronkelijke staat teruggebracht. 

De kerk is een van de fraaiste waterstaatskerken en staat sinds 1931 op de lijst van Rijksmonumenten. In de zestiger jaren is het uiterlijk met rijkssubsidie gerestaureerd. 

Evenzo kon in 1985 met subsidie van het rijk en een royale bijdrage van de parochianen het orgel worden gerestaureerd. Regelmatig worden orgelconcerten gegeven.


(info uit Kerkepad dekenaat Veghel 1993 met aanvullingen gebaseerd op de RKK katholieke encyclopedie 2013)

Per 22 september 2013 is de parochie samen met de acht andere parochies binnen de gemeente Veghel, opgegaan in de nieuw opgerichte parochie H. Franciscus.