Bezinning & Gebeden
Start Gebeden

 

Voor Email naar de website klik hier

                                           

 

  (voor gebeden klik op de menuknop hierboven)

 

 

 

 

 Bezinning 1

 

 

PAASWAKE  2018

Dierbare broeders en zusters,

 

Verrijzenis is doodgewoon, maar het evangelie leert ons dat er al in het eerste begin angst en verwondering was: toen de apostelen het verhaal van de vrouwen hoorden over de engelen bij het graf. Ze vonden het maar onzin.

En na die eerste tijd werd het verrijzenisgeloof opgelegd als een theologie en ons in catechismus-vragen en –antwoorden aangeleerd als een geloofswaarheid, star en onbuigzaam.

Maar… als verrijzenis alleen maar een theologische kwestie blijft, kunnen we vandaag dan nog vieren vanuit ons hart?

Als verrijzenis alleen maar een mooi Bijbelverhaal is, wat lijkt op een sprookje uit “Duizend en één nacht”, wat heeft dat dan nog voor zin in onze maatschappij?

We leven immers in een wereld waar nog steeds veel geweld en onderdrukking voorkomt.

Als blinden tasten wij dikwijls langs de wand, onzeker, kleine mensen als wij zijn.

 Het kan in ons leven vaak donker zijn: als wij angstig twijfelen aan alles,

als wij ons mislukt voelen,

als wij het niet meer zien zitten,

als een huwelijk gestrand is,

als een lieve, onmisbare mens gestorven is,

als je geen hoop meer hebt, geen hoop op genezing, geen hoop op geluk, geen hoop op liefde, geen hoop op begrip;

als je alleen bent, helemaal alleen, als je bang bent.

Het kan zo donker zijn in de wereld, als mensen elkaar het licht in de ogen niet meer gunnen.

Kunnen we in zo’n situatie nog wel ons verrijzenisgeloof of het geloof in een nieuw leven vieren? Het is mensen nog steeds eigen om te verlangen naar leven na de dood.

Pasen is het triomferen van de verrezen Christus. Pasen biedt ook een tegenwicht tegen een bestaan dat met onze dood afgelopen is. Je mag immers doorleven in je kinderen en in je vrienden: maar na 2000 jaar lang Pasen te hebben gevierd blijft voor velen toch de harde realiteit van het dagelijkse leven overeind. De dood blijft een onverbiddelijke macht.

Toch zijn we hier samengekomen om Pasen te vieren, dus toch is er ondanks al het negatieve wat ik u al genoemd heb hoop?

Ja gelukkig wel, we durven ons immers Christenen te noemen; we zeggen immers zo vaak dat de dood nooit het laatste woord kan hebben?

Ik wil u drie voorbeelden noemen uit mijn leven als pastoor dat er leven is ondanks duisternis en dood.

Op de eerste plaats denk ik aan die bijzondere oma van wie wij onlangs afscheid moesten nemen. Het ging om iemand die optimistisch in het leven stond. Iemand, die ook ondanks haar eigen verdriet steeds voor het leven bleef kiezen en zo’n uitstraling heeft, nu nog, dat we met veel plezier haar afscheidsviering hebben voorbereid. Ja, ondanks het verdriet werd er gelachen en de kinderen gaan toch haar verjaardag vieren, want, zo zeggen ze: ons mam is niet uit ons leven, nee ze doet nog steeds mee.

Kijk, dat is nou zo’n voorbeeld van verrijzen, of: leven over de grenzen van de dood heen. Een leven wat doorgaat in de kinderen en in vrienden

Een ander voorbeeld. Vorige week heb ik een gesprek gehad met iemand van een stichting die er is om mensen, vooral ouderen, uit hun isolement te halen via: een dagopvang, alarmsysteem, maaltijdvoorzieningen; een klussendienst en een huisbezoekproject. Dit betekent toch ook: kiezen voor het leven, voor een menswaardig leven. Ook hier worden mensen uit een doods bestaan uitgetild om er weer bij te horen in onze gemeenschap. Maar dan moeten er wel mensen zijn die hun leven willen blijven delen.

Het derde voorbeeld is iemand die overweegt om als volwassene katholiek te worden. Een jonge man die ervoor kiest om lid te worden van onze Kerk, omdat hij ervaart dat er meer is op de wereld dan alleen maar werken en geld verdienen. Iemand die aandacht heeft voor zijn medemens en kiest voor een Christelijk ideaal. Door de doop opgenomen worden in de Katholieke kerk wil zeggen: de oude mens afleggen en nieuw worden, voor een extra dimensie in het leven kiezen.

Het zijn ogenschijnlijk ‘gewone’ gebeurtenissen in een parochie, maar ze zijn meer dan gewoon. Verrijzen hoeft niet spectaculair te zijn. Ik denk dan maar weer aan mijn gesprekje met de communicanten. Toen ik tegen de kinderen zei: “Met Pasen vieren we dat Christus is opgestaan”.  zei een van de kinderen: “Da’s niks bijzonders. Dat doe ik elke morgen”.

Kijk, dat is nou precies wat Pasen moet zijn: iets gewoons in het dagelijks leven: mensen uit hun grauw bestaan omhoog trekken, leven geven en leven zijn voor elkaar.

Niet aan de kant van het leven gaan staan. Opstaan en opstandigheid wil zeggen: opstaan tegen alles wat de mens bedriegt en de schepping neerhaalt. Wegtrekken uit de eindeloze commerciële vervlakking die het leven uitholt en mensen uitlevert aan de leegte.

Opstaan is wegtrekken uit een samenleving die steeds minder een samenleving is omdat ze steeds meer uiteenvalt in kleine ikjes die rond zichzelf blijven draaien en hun eigen normen en waarden scheppen.

Verrijzen doe je samen met anderen, door anderen leven te geven en leven te gunnen.

Niks theologie, niks mooie sprookjes, maar in het dagelijkse leven er zijn voor elkaar en voorwaarden voor vernieuwing scheppen.

Als ons dat lukt dan mogen we elkaar van harte een Zalig Pasen wensen want dan is Hij, Jezus,  ook voor ons opgestaan. Amen.

 

Met dank aan pastoor Pieter Scheepers uit Asten/Someren, die mij inspireerde

 

Pastoor Ard Smulders 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Bezinning 2  

 

 

8 april  2018

·     Handelingen 4, 32-35

·     Johannes 20, 19-31

 

‘Vrede laat Ik u na. Mijn vrede geef Ik u.’

 

Dierbare broeders en zusters, we horen die woorden van Jezus  in elke viering, en Hij voegt daar nog aan toe dat Hij vrede geeft ‘zoals de wereld die niet kan geven.’ Het zijn woorden uit zijn afscheidsrede tijdens het Laatste Avondmaal. De dag erna wordt Hij gekruisigd en sterft Hij een vreselijke dood. En wanneer Hij na zijn verrijzenis aan zijn leerlingen verschijnt, zijn zijn eerste woorden opnieuw: ‘Vrede zij u.’ Geen verwijtende woorden van wrok om hun verraad, maar vrede. En die vredewens is zo belangrijk dat Jezus hem meteen herhaalt en de heilige Geest over zijn leerlingen laat neerdalen, opdat zij zouden kunnen vergeven, want als ze dat niet kunnen, is vrede onmogelijk, en kan het Koninkrijk van God niet tot stand komen. Dat Koninkrijk is immers geen rijk van wraak, en ook niet van macht en onderdrukking, maar van liefde, nederigheid en vergeving. In dat Koninkrijk heerst vrede zoals de wereld die niet kan geven. Want de wereld denkt dikwijls aan macht en eigenbelang, aan overheersing en uitbuiting, aan armoede en slavernij. Jezus daarentegen staat voor liefde en vrede. Dat blijkt uit zijn afscheidrede en uit zijn ontmoeting met zijn leerlingen.

 

Bij die ontmoeting valt natuurlijk ook Thomas op. Hij is afwezig, en wil bij zijn thuiskomst niet geloven dat Jezus aan de anderen verschenen is. Misschien wekt het verbazing, maar wellicht zijn wij te weinig Thomas. Hij is immers helemaal geen ongelovige Thomas, integendeel, hij is een diepgelovige apostel die niet wil dat zijn geloof verminkt wordt door een fantasieverhaal over Jezus die verrezen is en aan de anderen verschenen zou zijn. Goed geprobeerd, zegt hij, maar hou daar alstublieft mee op, want ik hou niet van zulk een pijnlijke fantasie.

 

Thomas is dus kritisch tegenover wat hij hoort, wij daarentegen zijn dat dikwijls niet of veel te weinig. Wij worden elke dag overspoeld door nieuws dat helemaal geen nieuws is. Heel dikwijls gaat het zelfs om leugens die verspreid worden om anderen te treffen via internet, Facebook, Instagram, You Tube, Wikipedia, Google, smartphone, twitter, weblogs en nog zoveel andere kanalen die allemaal ‘social media’ genoemd worden. Maar heel dikwijls zijn ze helemaal niet sociaal, want ze dienen vooral om veel geld te verdienen, om tegenstanders af te breken, om bij verkiezingen mensen te misleiden, en in het beste geval om nieuws dat geen nieuws is toch als belangrijk voor te stellen.

 

Van zulk zogezegd belangrijk nieuws worden we echt overspoeld. Bijvoorbeeld dat zeventig procent van de huisdieren obees is, anders gezegd: overzwaarlijvig. Dat het instellen van de zomertijd tot meer ongevallen en hartaanvallen leidt. Dat voetballer X een buitenverblijf heeft aan de Franse kust. Dat persoon IJ heel zeker de mol is. Allemaal nieuws dat helemaal geen nieuws is, maar  dat wel uitstijgt  boven dingen die het mensdom in zijn geheel treffen, en die dus echt wél belangrijk nieuws zijn. Bijvoorbeeld dat de opwarming van de aarde heel negatieve gevolgen heeft, en dat wij daar met zijn allen verantwoordelijk voor zijn. Dat er miljoenen vluchtelingen zijn en achthonderd miljoen mensen dagelijks honger lijden. Dat de wereld ziekelijk veel geld verbrast aan een waanzinnige en doodsgevaarlijke wapenwedloop. Dat de uitbuiting van armen en zwakken groeit. Dat de wereldleiders meer en meer dictators worden die hun wil opdringen. Dat … We kunnen nog een hele tijd zo doorgaan, en we kunnen er ook op wijzen dat vals nieuws en nepnieuws zeer veel invloed hebben, zozeer dat  ze  het doen en denken van ongelooflijk veel mensen volledig beïnvloeden. Dat er dus geen echt vrij denken en handelen meer is.

 

Broeders en zusters, laten we even kritisch zijn als Thomas en dus niet zomaar alles slikken wat op ons afkomt. Laten we ons op zijn minst afvragen of iets wel waar kán zijn. Maar laten we ons niet alleen spiegelen aan de kritische Thomas, maar ook aan de diepgelovige Thomas. Wanneer Jezus aan hem verschijnt, roept hij vol vreugde uit: ‘Mijn Heer en mijn God’, en dat is meteen de sterkste geloofsbelijdenis die in het evangelie te vinden is. Zijn ook wij zo diepgelovig? Komen ook wij in deze moeilijke tijden van kerkleegloop en kerksluitingen met vreugde uit voor ons geloof, en proberen wij er echt iets van te maken? Ik wens het ons allen toe, want alleen vanuit zulk diep geloof kan ook de vrede over ons komen die Jezus ons allen toewenst en die Hij ons ook nalaat. Amen.

 Pastoor Ard Smulders

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Bezinning 3  

 

God blaast Zijn adem

over een ieder die zich

uitstrekt naar Zijn Geest.

God blaast met Zijn adem

en schenkt nieuwe levenskracht

 

God blaast met Zijn adem

en je leven verandert.

God blaast met Zijn adem,

niets zal meer hetzelfde zijn.

 

Hier ben ik Heer,

Mijn hart verlangt naar

een aanraking van Uw Geest.

 

Hier ben ik Heer,

Dompel mij onder,

Hernieuw Uw levenskracht in mij.

 

                     gebedskaart Congregatie van de H. Geest